Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Από Πειρατές – Αμεσοδημοκρατικό Κίνημα Ελλάδας

http://www.pirata.gr
Picture
Γενική σημασία

Τι εννοούμε οι Πειρατές με την Άμεση Δημοκρατία;

Με την άμεση δημοκρατία στην Ελλάδα οι Πειρατές εννοούν ότι οι πολίτες της χώρας θα έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν σε οποιοδήποτε θέμα τους αφορά και επηρεάζει τη ζωή τους, σε τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.

Παράλληλα, οι πολίτες θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη δημόσια διαβούλευση, που θα προηγείται κάθε απόφασης, αλλά και θα μπορούν να προτείνουν προς συζήτηση κάθε θέμα που ενδιαφέρει σχετικά με τα κοινά.

Η έννοια της άμεσης δημοκρατίας αναφέρεται τόσο σε μια διαδικασία όσο και σ' ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο οι ψηφοφόροι (δηλαδή, ο λαός ο ίδιος), εκφράζουν απευθείας την γνώμη τους σε πολιτικά θέματα ουσίας.

Μερικά άλλα δικαιώματα των πολιτών στην Άμεση Δημοκρατία, είναι για παράδειγμα, η επιθεώρηση του κρατικού μηχανισμού από πολίτες και η διαφάνεια του κράτους στα οικονομικά και όλα αυτά με απλές και εύχρηστες διαδικτυακές πλατφόρμες.

'Όμως αυτά είναι μόνο μερικά κομμάτια από το θαυμάσιο και τεράστιο κοινωνικό παζλ της Άμεσης Δημοκρατίας.

Η φύση της συμμετοχής (δηλαδή η ποσότητα), δεν σχετίζεται κατά κύριο λόγο με τη λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων, αλλά με το ενδιαφέρον των πολιτών και η δημόσια διαβούλευση πρέπει να είναι και να παραμένει στο προσκήνιο. Έτσι θα μπορούσαμε να μιλάμε, για Άμεση Δημοκρατία και όχι για συμμετοχική, όπως παραφράζεται συχνά (Αυτή μπορεί να συσχετιστεί με τις Ευρωεκλογές, όπου η συμμετοχή των πολιτών, είναι χαμηλή, αλλά θεωρείται έγκυρο το αποτέλεσμα).

Η έννοια της συμμετοχής έγκειται αφενός στην ποιότητα και αφετέρου στην ποσότητα. Η ποιότητα σχετίζεται με το επίπεδο του διαλόγου και της παραγόμενης πολιτικής, ενώ η ποσότητα με το δικαίωμα της καθολικής συμμετοχής του σώματος των πολιτών στην τελική επιλογή. Δημιουργεί ταυτόχρονα και την πλήρη ανάληψη της ευθύνης του τίτλου "πολίτης" απ' όλους τους συμμετέχοντες, αφαιρώντας τις εύκολες αναθέσεις και αποδόσεις ευθυνών σε τρίτους.

Σήμερα η Άμεση Δημοκρατία, όπως την εννοούν οι Πειρατές, εφαρμόζεται ουσιαστικά στην Εσθονία και στα Ελβετικά καντόνια Appenzell- Innerrhoden και Glarus.

Προτείνουμε αυτές τις Πολιτείες ως ρεαλιστικό παράδειγμα,  με την πολύχρονη πρακτική εφαρμογή που έχουν, με σκοπό να εφαρμοστεί ανάλογα στην ελληνική πραγματικότητα.

Η Άμεση Δημοκρατία στην Ελβετία:

Εκλογική διαδικασία

 H Ελβετική Ομοσπονδία αποτελείται από 2.715 Κοινότητες και 26 Καντόνια και συμβολίζεται με την εξίσωση 2.715+26=1.

 Περίπου το 1/5 των Κοινοτήτων και κύρια οι πόλεις έχουν το δικό τους τοπικό κοινοβούλιο. Τα 4/5 αποφασίζουν αμεσοδημοκρατικά στις Κοινοτικές Συνελεύσεις στις οποίες μπορούν να παίρνουν μέρος όλοι οι κάτοικοι που έχουν δικαίωμα ψήφου, πράγμα που σημαίνει ότι ο λαός δεν αντιπροσωπεύεται από βουλευτές, αλλά αποφασίζει μόνος του, εκλέγοντας το Κοινοτικό Συμβούλιο. Την έκταση της αυτονομίας των κοινοτήτων την ορίζουν τα καντόνια και γι’ αυτό είναι αρκετά διαφορετική.

 Κάθε καντόνι έχει το δικό του Σύνταγμα, το δικό του Κοινοβούλιο, τη δική του κυβέρνηση και τα δικά του Δικαστήρια. Οι βουλευτές στα περισσότερα καντόνια εκλέγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής. Οι 5-7μελείς κυβερνήσεις, όμως, που εκλέγονται επίσης από το λαό, εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα. Η αμεσοδημοκρατική μορφή του πολιτεύματος υπάρχει  μόνο στις Κοινότητες Appenzell, Innerrhoden και Glarus.

 Σε όλα τα άλλα Καντόνια αποφασίζει ο λαός αποκλειστικά στις κάλπες.

Κάθε τέσσερα χρόνια ο λαός εκλέγει τα 200 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Οι εκλογείς έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν το ψηφοδέλτιο της προτίμησής τους, ή να γράψουν σε λευκό ψηφοδέλτιο το όνομα κάποιου που δεν είναι σε κανένα ψηφοδέλτιο, ή να γράψουν σε κάποιο ψηφοδέλτιο το όνομα κάποιου που θα ήθελαν να εκλεγεί και μάλιστα να το γράψουν δυο φορές για να ενισχύσουν την εκλογιμότητά του, αλλά έχουν ακόμα και το δικαίωμα να γράψουν σε ένα ψηφοδέλτιο το όνομα κάποιου από άλλο ψηφοδέλτιο, όπως και να σβήσουν ονόματα από το ψηφοδέλτιο που επιλέγουν.

Δημοψηφίσματα

Βασικά η ελβετική Άμεση Δημοκρατία προσδιορίζεται ως τέτοια, κύρια, εξαιτίας του δημοψηφισματικού της χαρακτήρα, που  δίνει το δικαίωμα στο λαό να αμφισβητεί εκ των υστέρων(είσαι σίγουρος για το εκ των υστέρων; Μάλλον εκ των προτέρων είναι εδώ) αποφάσεις του κοινοβουλίου.

Προβλέπονται τριών ειδών δημοψηφίσματα, το υποχρεωτικό, το ακυρωτικό και το δημοψήφισμα πρότασης νόμου. Τα δύο τελευταία είναι προαιρετικά.

 Το υποχρεωτικό δημοψήφισμα γίνεται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, για αλλαγές του (ομοσπονδιακού) Συντάγματος καθώς επίσης και για την είσοδο της χώρας σε συγκεκριμένους διεθνείς οργανισμούς. Για να γίνει αποδεκτή η πρόταση της κυβέρνησης θα πρέπει να συγκεντρώνει τη λεγόμενη "διπλή πλειοψηφία", που σημαίνει τόσο την πλειοψηφία του λαού, δηλαδή την πλειοψηφία των έγκυρων ψήφων σε ολόκληρη τη χώρα, όσο και την πλειοψηφία των αντιπροσώπων, δηλαδή την πλειοψηφία καντονίων στα οποία έγινε αποδεκτή η πρόταση.

 Ακυρωτικό δημοψήφισμα

Ομοσπονδιακοί νόμοι, αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και κρατικές συμφωνίες υπόκεινται στον έλεγχο του λαού μέσω των προαιρετικών δημοψηφισμάτων, τα οποία αποκαλούνται και "φρένο στα χέρια του Λαού".

 Για την ενεργοποίηση της διαδικασίας ακυρωτικού προαιρετικού δημοψηφίσματος απαιτούνται 50.000 υπογραφές πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, οι οποίες πρέπει να συγκεντρωθούν το πολύ μέσα σε 100 μέρες από την κατάθεση της πρότασης.

 Δημοψήφισμα πρότασης νόμου

Σε επίπεδο Καντονίων ισχύει το (Volksinitiativerecht) "Δικαίωμα της Λαϊκής Πρωτοβουλίας", αποκαλούμενης και "κινητήρια δύναμη της Άμεσης Δημοκρατίας", να απαιτεί αλλαγές στο Σύνταγμα, στους νόμους και στις αποφάσεις των τοπικών κυβερνήσεων των Καντονιών, όχι όμως και σε επίπεδο Ομοσπονδίας.

Για να χαρακτηριστεί η λαϊκή βούληση ‘'Λαϊκή Πρωτοβουλία’' και να θέσει σε κίνηση τη σχετική διαδικασία Δημοψηφίσματος πρέπει σε διάστημα 18 μηνών να συγκεντρώσει 100.000 υπογραφές πολιτών του Καντονιού με δικαίωμα ψήφου.

Η Λαϊκή Πρωτοβουλία (Volksbegehren) μπορεί να εκδηλωθεί ως γενικά διατυπωμένη πρόταση (Anregung), ή, πράγμα συνηθέστερο, ως έτοιμο επεξεργασμένο κείμενο, τη διατύπωση του οποίου δεν μπορεί να αλλάξει το κοινοβούλιο ή η κυβέρνηση.

Οι Αρχές, βέβαια, κάποιες φορές, αντιδρούν απέναντι σε κάθε τρέχουσα πρωτοβουλία με μια (όχι τόσο εκτεταμένη) άμεση αντιπρόταση, με την ελπίδα πως αυτή θα γίνει από το Λαό και τις Staenden αποδεκτή από την πλειοψηφία. Αλλά και επιπλέον, από το 1987 έχει επεκταθεί, και για δημοψηφίσματα που προκαλεί η Λαϊκή Πρωτοβουλία, η αρχή της ‘διπλής πλειοψηφίας’, που ίσχυε μόνο για το υποχρεωτικό δημοψήφισμα.

Μπορεί ο καθένας να ψηφίσει και την πρόταση της Λαϊκής Πρωτοβουλίας και την αντιπρόταση των αρχών και στην περίπτωση που και οι δύο γίνονται αποδεκτές, τότε με μια δειγματοληπτική έρευνα της κοινής γνώμης θα κριθεί ποιο από τα δύο κείμενα θα ισχύσει.

Πώς μπορεί να επιτευχθεί η Άμεση Δημοκρατία στην Ελλάδα (Πρακτική Εφαρμογή);

Διαδικασία της πρωτοβουλίας Πολιτών

Η διαδικασία της "Πρωτοβουλίας Πολιτών" είναι ο τρόπος, το εργαλείο και η μέθοδος, μέσω του οποίου  οι πολίτες που  έχουν μια πρόταση και επιθυμούν ένα θέμα να ακουστεί στην κοινωνία , να μπει σε διαβούλευση (συζήτηση) και δημοψήφισμα.

Oι πολίτες μπορούν να ζητήσουν να προστεθεί στο Σύνταγμα οποιαδήποτε θέση – πρόταση επιθυμούν. Αρκεί να συλλέξουν συγκεκριμένο αριθμό υπογραφών για την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων.

Η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να αντιπροτείνει μια δική της θέση και ο πολίτης μπορεί να επιλέξει την πρόταση των συμπολιτών του, την πρόταση της κυβέρνησης και τις δύο ή  καμία από αυτές.

Σε εθνικό επίπεδο διεξάγεται ένα δημοψήφισμα έπειτα από συλλογή υπογραφών του 1% του εκλογικού σώματος της χώρας. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του εκλογικού σώματος των προηγούμενων εθνικών εκλογών το 2012 ήταν 9.947.876, αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται 94.787 υπογραφές.

Τρανό παράδειγμα αποτελούν και οι πρωτοβουλίες πολιτών για τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (http://ec.europa.eu/citizens-initiative/public/?lg=el)

Σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο, διενεργείται δημοψήφισμα με πρόταση του 1% του εκλογικού σώματος της περιφέρειας/δήμου.

Διεξαγωγή Δημοψηφίσματος

Τα δημοψηφίσματα θα διεξάγονται, ένα (1) μήνα μετά από την δημόσια ανάρτηση τους στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης και στο opengov, και έπειτα ακολουθεί κατάλληλη ενημέρωση των πολιτών από ειδικούς και επιστήμονες, ώστε να προβάλουν τα υπέρ και τα κατά της κάθε πρότασης . 

Η ενημέρωση θα προβάλλεται υποχρεωτικά από την κρατική τηλεόραση και το κανάλι της Βουλής για όλο τον μήνα μέχρι την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.

Προβλέπονται δύο ειδών δημοψηφίσματα, το υποχρεωτικό και το προαιρετικό. Το υποχρεωτικό δημοψήφισμα γίνεται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης για αλλαγές του Συντάγματος καθώς επίσης και για την είσοδο της χώρας σε συγκεκριμένους διεθνείς οργανισμούς.

Εργαλείο και διαδικασία για την εφαρμογή δημοψηφισμάτων

(Μέθοδος 1)

Επειδή οι πολίτες βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλη την Ελλάδα, η Άμεση Δημοκρατία θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την χρήση της τεχνολογίας, ώστε να δίνει την ευκαιρία ισότιμα σε όλους τους πολίτες να μπορούν να ψηφίζουν, ακόμα και εάν βρίσκονται μακριά από τον τόπο που ψηφίζουν, αλλά περιορίζοντας πάρα πολύ τα έξοδα  του δημοψηφίσματος, όπως είναι η εκτύπωση χαρτιού, δικαστικοί αντιπρόσωποι, κ.α.

Για να μπορεί όμως ο κάθε πολίτης να ψηφίζει, αλλά και να συμμετέχει σε διαβουλεύσεις αλλά όμως και να υπάρχει ταυτοποίηση χρήστη ότι είναι αληθινό πρόσωπο, χρειάζεται πρώτα να γίνουν μερικά άλλα βήματα, όπως:

  • Δημιουργία Ηλεκτρονικής Πλατφόρμας όπου ο πολίτης θα μπορεί να συμμετάσχει σε διαβούλευση (αυτό μπορεί να γίνει και μέσω του opengov.gr, μετά από κατάλληλη διαμόρφωση της πλατφόρμας), όπως παρέχει και η Εσθονία (e-estonia.com)

  • Οι πολίτες πρέπει να έχουν μια ηλεκτρονική ταυτότητα η οποία θα παρέχει κρυπτογράφηση ώστε να δίνει το δικαίωμα στους πολίτες να ψηφίζουν ηλεκτρονικά, αλλά και στο μέλλον να μπορούν να υπογράφουν ηλεκτρονικά αλλά και ότι άλλο θα έχει σχέση με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την σχέση του πολίτη προς το κράτος [παράδειγμα Εσθονίας: http://e-estonia.com/components/electronic-id-card]. 

Με αυτό τον τρόπο παρέχεται και η ανωνυμία και η ιδιωτικότητα του πολίτη αλλά ταυτόχρονα και ελέγχεται η ταυτοπροσωπία.

(Μέθοδος 2)

Για τους δύσπιστους στις νέες τεχνολογίες, αυτούς που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και τους διαδικτυακά αναλφάβητους, υπάρχει ο παρακάτω τρόπος.

Η καρτέλα για το δημοψήφισμα θα βρίσκεται σε κάθε πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ, θα συμπληρώνεται και με την αστυνομική ταυτότητα όπου οι πολίτες θα δίνουν την ψήφο τους με απάντηση "ΝΑΙ-ΟΧΙ-ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ" ή στη σελίδα δημοψηφισμάτων στο διαδίκτυο, η οποία θα έχει ασφάλεια ίδια μ΄ αυτή, του συστήματος μετάδοσης εκλογικών αποτελεσμάτων από τις περιφέρειες στο υπουργείο εσωτερικών.

Η πλήρης ενημέρωση των πολιτών για κάθε δημοψήφισμα είναι ευθύνη του κράτους και οι πολίτες πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι, πριν παραδώσουν την ψήφο τους.

Οι ημέρες των δημοψηφισμάτων είναι πάντα σταθερές και χωρίζονται ανά εποχές του χρόνου, δηλαδή, "Δημοψήφισμα άνοιξης"- το πρώτο σαββατοκύριακο της άνοιξης, "Δημοψήφισμα καλοκαιριού"- το πρώτο σαββατοκύριακο του καλοκαιριού και πάει λέγοντας.

Διαφορές θα υπάρχουν σε έκτακτα δημοψηφίσματα, όπου η πολιτεία και το υπουργείο εσωτερικών που ευθύνεται για αυτά, θα έχουν την πλήρη ευθύνη για την διεξαγωγή τους, αλλά και να έχουν την ίδια σοβαρότητα και πολιτικό βάρος, όσο και οι εθνικές εκλογές.

Σε τοπικά αλλά και περιφερειακά δημοψηφίσματα, η κάθε περιφέρεια, αλλά και Δήμος, θα έχει στα πρακτορεία ΠΡΟ-ΠΟ ανάλογα ψηφοδέλτια, άλλου χρώματος, για παράδειγμα εθνικά δημοψηφίσματα λευκό χρώμα, περιφερειακά κίτρινο και δημοτικά ροζ.

Πως ακριβώς θα ψηφίζουν οι πολίτες;

Για να ψηφίζουν οι πολίτες ηλεκτρονικά μέσα από τον υπολογιστή τους θα πρέπει πρώτα η κυβέρνηση να δημιουργήσει μια ηλεκτρονική ταυτότητα (σε σχήμα πιστωτικής κάρτας) η οποία θα περιέχει μέσα σε τσιπ κρυπτογραφημένα τα προσωπικά στοιχεία του πολίτη, η οποία η ταυτότητα θα παρέχει ένα ιδιωτικό και δημόσιο κλειδάριθμο, ο οποίος είναι για ταυτοποίηση του πολίτη αλλά και για ανωνυμία.

Ηλεκτρονική id κάρτα της Εσθονίας: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/19/EST2011IDcard.png

Picture

Ο ιδιωτικός κλειδάριθμος (που τον ξέρει μόνο ο ίδιος) χρησιμεύει ώστε ο πολίτης να μπορεί να επιβεβαιώσει τι έχει ψηφίσει ο ίδιος ανά πάσα στιγμή, και ο δημόσιος κλειδάριθμος είναι για επιβεβαίωση ότι ο Χ κλειδάριθμος έχει ψηφίσει, χωρίς όμως να ξέρει η κυβέρνηση και κανείς άλλος σε ποιον αντιστοιχεί ο Χ δημόσιος κλειδάριθμος.

Έτσι οι πολίτες όταν θα είναι η ώρα για να ψηφίζουν θα ανοίγει για 24 ώρες η ηλεκτρονική πλατφόρμα και οι πολίτες θα μπορούν να εισάγουν τον δημόσιο κλειδάριθμο τους ή τα στοιχεία τους (εφ’ όσον έχει φτιαχτεί η πλατφόρμα η οποία παρέχει πλήρη κρυπτογράφηση, η οποία παρεμπιπτόντως υπάρχει και δίνεται δωρεάν ένα μέρος του κώδικα από την Εσθονία [https://github.com/vvk-ehk/evalimine]), και να ψηφίζουν τι επιθυμούν για το κάθε θέμα που έχει βγει για ψηφοφορία.

Γιατί με την χρήση της Τεχνολογίας;

Η χρήση της τεχνολογίας είναι αναγκαία σήμερα διότι σχεδόν 10.000.000 Έλληνες είμαστε διασκορπισμένοι σε μικρά και μεγάλα χωριά και πόλεις σε όλη την Ελλάδα όπως είναι φυσικό δεν είναι δυνατόν να μαζεύονται όλοι οι Έλληνες σε μια πλατεία για να γίνει διαβούλευση για κάποιο θέμα και έπειτα να ψηφίζουν.

Αλλά και λόγω της μεγάλης απόστασης από κάποιο δημοτικό κέντρο όπως Δημαρχείο, ΚΕΠ, ή/και Σχολείο είναι πολύ πιο εύκολο οι πολίτες να μπορούν να ψηφίζουν ηλεκτρονικά απ' όπου και εάν βρίσκονται. Μην ξεχνάμε ότι ίντερνετ μπορούμε να βρούμε και από έναν γείτονα ή μέσω 3G, ή να πάμε στην τελική στο κοντινότερο ΚΕΠ ή κατάστημα με ίντερνετ και να ψηφίσουμε.

Με την χρήση της Τεχνολογίας, προχωράμε και κοιτάζουμε μπροστά στο μέλλον με πολλά οφέλη ειδικά το οικονομικό και το οικολογικό μέρος.

Δηλαδή:

  • Οι πολίτες γλιτώνουν κόποχρόνο και χρήμα για την μετακίνηση τους στο τόπο που ψηφίζουν. Έτσι οι πολίτες ανά πάσα στιγμή θα μπορούν να ψηφίζουν για τα θέματα που τους ενδιαφέρουν αλλά και επηρεάζουν την ζωή τους.
  • Επίσης οι διαδικτυακές ψηφοφορίες είναι πιο οικολογικές και οικονομικές διότι δεν χρειάζεται να εκτυπωθούν από χιλιάδες έως εκατομμύρια ψηφοδέλτια, τα οποία στην τελική θα καταλήξουν σε κάποια χωματερή, αλλά και από την μετακίνηση εκατομμυρίων πολιτών για να πάνε να ψηφίσουν.

Τα Δημοψηφίσματα σε νούμερα*

Συνοπτικά:
  • Πρόταση Νομοσχεδίου από Πολίτες με 1% του εκλογικού σώματος που αντιστοιχεί με 100.000 υπογραφές (το 2012 ήταν 9.947.876 εκλογικό σώμα)
  • Κατάργηση Νομοσχεδίου από Πολίτες με την συλλογή των αναγκαίων υπογραφών για διεξαγωγή του δημοψηφίσματος  2% του εκλογικού σώματος και έγκυρο αποτέλεσμα υπέρ ή κατά.
  • Πρόταση αλλαγής Συνταγματικού Άρθρου/Παραγράφου με 1% του εκλογικού σώματος που αντιστοιχεί με 100.000 υπογραφές (το 2012 ήταν 9.947.876 εκλογικό σώμα)
  • Κατάργηση Συνταγματικού Άρθρου/Παραγράφου με την συλλογή των αναγκαίων υπογραφών για διεξαγωγή του δημοψηφίσματος (2% του εκλογικού σώματος) και έγκυρο αποτέλεσμα υπέρ ή κατά.
  • Δημιουργία/Διεξαγωγή Εθνικού Δημοψηφίσματος με 1% του εκλογικού σώματος που αντιστοιχεί με 100.000 υπογραφές (το 2012 ήταν 9.947.876 εκλογικό σώμα)
  • Δημιουργία/Διεξαγωγή Περιφερειακού Δημοψηφίσματος με 1% του εκλογικού σώματος του περιφερειακού εκλογικού σωμάτων που αντιστοιχεί με 28.000 υπογραφές (παράδειγμα: Περιφέρειας Αττικής εκλογές 2010 το εκλογικό σώμα ήταν 2.792.102. Σε αντίθεση με την Περιφέρεια Βόρειου Αιγαίου όπου θα χρειαζόταν 2.500 με εκλογικό σώμα 249.952)
  • Δημιουργία/Διεξαγωγή τοπικού/Δημοτικού Δημοψηφίσματος με 1% του εκλογικού σώματος του Δημοτικού εκλογικού σωμάτων που αντιστοιχεί με 5.000 υπογραφές (παράδειγμα: Δήμος Αθηναίων εκλογές 2010 το εκλογικό σώμα ήταν 488.150. Σε αντίθεση με τον Δήμο Πύλης όπου θα χρειαζόταν 300 υπογραφές με εκλογικό σώμα 27.451)

*Οι αριθμοί είναι στρογγυλεμένοι

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog

Die Fakten über die griechische „STAATSVERSCHULDUNG“ (Video: Deutsche Fassung - Text: Deutsch und Griechisch)

Codex Mariotti - Δεν θέλω χρήματα που δεν μου ανήκουν